HomeActueelDéjà vu 1 - Belasting naar draagkracht

Déjà vu 1 - Belasting naar draagkracht

Publicatiedatum: 16 feb. 2018

Belasting betalen naar draagkracht

In de blog Déjà vu plaatst het Wetenschappelijk Instituut tijdens het jubileumjaar mooie, diepzinnige of grappige citaten met relevantie voor nu. Dit is aflevering 1.

Artikel 16 van het beginselprogram van de SGP uit 1918 bevat een uitgangspunt dat nog steeds actueel blijkt te zijn. “Bij de regeling der belastingen worde rekening gehouden met de draagkracht der verschillende kringen des volks. De overheid zij op hare hoede tegen opzettelijke bevoorrechting van de ééne volksgroep ten koste van de anderen.”

Voor SGP-voorman ds. P. Zandt vormde dit een belangrijk argument om tegen de Algemene Ouderdomswet te stemmen. Niet dat hij tegen een pensioenvoorziening was. Integendeel. Maar hij vond het onacceptabel dat het wetsvoorstel inhield dat armere groepen nog zwaardere lasten moesten opbrengen en dat rijkere mensen, ook die het niet nodig hadden, toch in aanmerking kwamen voor een uitkering. Op 20 maart 1956 betoogde hij:

[…] De S.G.P. is een volkspartij, samengesteld als zij is uit alle groeperingen van de maatschappij. Zij komt nadrukkelijk op voor de belangen van de arbeiders, maar ook voor die van de andere groeperingen. Er zijn, zoals wij hebben aangetoond, groeperingen, die door de onderhavige wetgeving zwaar worden getroffen en welker levensomstandigheden, in de maatschappelijke zin des woords, daardoor zeer bemoeilijkt en nog zoveel zwaarder worden. Dit is een zeer bezwarende kant van dit wetsvoorstel. […] Gods Woord leert ons nergens, dat gefortuneerde mensen op de één of andere wijze maatschappelijke hulp van overheidswege moet worden verleend. Wel daarentegen, dat aan nooddruftigen en behoeftigen, in de taal der wetgeving gesproken, aan economisch zwakken, hulp geboden moet worden, en dat deze een uitkering kunnen krijgen. Volgens deze wet zullen echter ook plutocraten, om in de taal van de revolutionairen te spreken, een uitkering verkrijgen. […]

Anno 2018 staat de SGP bekend om haar pleidooi voor een leefvormneutraal belastingstelsel. Eenverdienergezinnen moeten bij gelijk gezinsinkomen tot ruim vijf keer zo veel belasting betalen dan tweeverdienergezinnen. Opzettelijke bevoorrechting of benadeling van bevolkingsgroepen is onrechtvaardig. Het is in strijd met het draagkrachtbeginsel dat volgens de SGP bij belastingheffing het uitgangspunt moet zijn.